PERSONALIA



Op zondag 10 januari werden in de kapel van Schalkweide Tanousha en Javier Basilia gedoopt. Een goed gekozen zondag want op het leesrooster stond de lezing van Lucas waarin hij vertelt over de doop van Jezus in de Jordaan. Wij wensen de beide dopelingen toe dat ook over hen de Geest van God mag neerdalen. Moge zij een gelukkige toekomst tegemoet gaan.

Op 13 mei werden samen de nichtjes Alicia Messemaker en Roshni Savanna gedoopt. Het was een feestelijke gebeurtenis. Alicia ruim twee jaar en Roshni driekwart jaar. Bijzonder was dat ook familie uit Suriname erbij kon zijn. Dat gaf een hechte verbondenheid met elkaar. Na afloop werd hun doop in dankbaarheid samen in huiselijke kring gevierd. Veel geluk en geloofskracht voor hun beiden.

Op 26 juni werd in een feestelijke doopviering Ties van Leeuwen gedoopt. Ook de familie uit Duitsland was erbij aanwezig. Na het overhandigen van de doopkaars konden de kinderen zelf ook een kaarsje aansteken. De doopkaars ontstoken aan het licht van de paaskaars mag branden op belangrijke momenten van zijn leven. Wij wensen Ties veel geluk en alle goeds in zijn leven.

Qishanteny Martina werd gedoopt op 17 juli. Een feestelijke en ontroerende viering waarin zij door het doopsel in de geloofsgemeenschap van Christus is opgenomen. Voor haar moeder werd eveneens een gebed uitgesproken omdat zij ernstig ziek is geweest. Een teken van troostrijke nabijheid. Na afloop was er feest in het clublokaal van de speeltuin Nieuwe Brug. Alle goeds en vrede wensen we haar toe.

Op zaterdag 24 juli werd Jennifer Waaning gedoopt. Een paar weken geleden werden haar nichtjes Alicia en Roshni gedoopt. Zij zelf heeft niet veel van de doop meegekregen want ze liet zich niet in haar slaap storen. Wellicht heeft ze wel de hartelijke aanwezigheid gevoeld van haar ouders en familie. Nog net op de valreep kon haar opa de doop meemaken omdat hij kort daarna weer naar Suriname zou vertrekken. We wensen haar veel geluk.

Overleden

Op 5 januari overleed mw. Truus Westerburger, 93 jr. oud. Zij was door haar ouderdom al enkele jaren buiten beeld. Maar tot op hoge leeftijd was Truus heel betrokken bij onze parochiegemeenschap: rond de Goede Herder, als ziekenbezoekster, als secretaresse van het oecumenisch pastoresberaad, als medewerkster van het parochiecentrum. Als oudste dochter heeft zij haar ouders tot het einde begeleid. Zij had veel gevoel voor schoonheid, kunst, en werd lerares naaldvakken op school. Vele jaren trok zij ook met jongeren op in het jeugdwerk. Dat hield haar geestelijk jong. We verliezen in Truus een lieve en tegelijk ook bewust gelovende vrouw.
Al enkele jaren eerder schreef zij ten afscheid: "Ik had het leven lief en dank God voor alle mooie jaren die Hij mij heeft gegeven. Lieve familie, vrienden en kennissen, gedenk mij met een glimlach, want er is nog zoveel meer… Het ga jullie allemaal goed! Truus."

Op 7 januari overleed na een kort ziekbed Mia John-Grootenboer. Zij werd 74 jaar en stond nog midden in het leven. Met velen voelde zij zich verbonden. In de eerste plaats met haar kinderen en twaalf kleinkinderen. Met haar overlijden verliezen zij een hartelijke, meelevende, toegewijde en zorgzame moeder, schoonmoeder en oma. In haar rouwbrief stond: "We zullen je nooit vergeten, daarvoor gaf je ons teveel." Met hart en ziel zette zij zich in voor de kaartclub. Eveneens was zij gastvrouw op het parochiecentrum waar ze altijd trouw aanwezig was. Velen, waaronder haar vrienden en vriendinnen, verliezen met haar een dierbare vriendin. Veel mensen kende zij in Schalkwijk waar ze al ruim veertig jaar woonde in de Edward Jennerstraat. Mag zij nu rusten in vrede.

Op 14 januari overleed Maarten Menken uit de Laan van Berlijn. Hij was al enkele jaren ziek. Met veel liefde is hij thuis door zijn vrouw verzorgd en toen dat niet meer ging, is hij opgenomen in de Boerhaavekliniek waar hij is overleden. Hij werd 80 jaar. Zijn grote passie waren de treinen en het reizen. Met name aan Indonesië had hij zijn hart verpand. Prachtig door hem geïllustreerde fotoboeken over zijn vele reizen heeft hij zelf samengesteld. Hij kreeg er geen genoeg van. Zijn werk bij de Nederlandse Spoorwegen was hem dan ook op het lijf geschreven. Een andere passie was zijn moestuin, waarin hij vele uurtjes heeft doorgebracht. Zijn groene vingers zorgden ervoor dat er een grote oogst was van groente voor de hele buurt. Voor zijn gezin was hij heel zorgzaam en hij wilde altijd zoveel mogelijk delen met hen. Ze zullen hem erg missen. Wij bidden dat hij nu thuis mag komen in Gods vrede.

Op 27 februari overleed op de leeftijd van 83 jaar Arie Groot uit de Belgiëlaan. De laatste maanden verbleef hij in het hospice, ziekenhuis en verpleeghuis. Zijn gezondheid ging zienderogen achteruit. Heel lang is hij thuis verzorgd door zijn vrouw totdat het thuis na een val buitenshuis niet meer ging. Met warmte en liefde denken ze aan hem terug. Met zijn overlijden missen ze een lieve en zorgzame man, vader en opa. In zijn arbeidzame leven was hij buschauffeur waar hij zich met hart en ziel voor heeft ingezet. Met veel plezier keek hij terug op zijn tijd bij de Marine. Daar had hij het heel vaak over. Hij is begraven op het kerkhof aan de Herfstlaan in Heemstede. Moge hij rusten in vrede.

Op 13 maart overleed Fred van Kessel. Hij werd 82 jaar. Vol goede moed ging hij naar het ziekenhuis voor een operatie. Hoewel het er direct na de operatie nog hoopvol uitzag, ging zijn gezondheid in enkele uren zienderogen achteruit. Hij was al 53 jaar gelukkig getrouwd. Samen met zijn vrouw heeft hij de basis gelegd voor een hechte onderlinge band van hun gezin. Dat was goed voelbaar tijdens de dagen rond de uitvaart. Hij was een zorgzame en betrokken echtgenoot, vader en opa. Hij was echt geïnteresseerd in zijn kinderen en kleinkinderen. Graag had hij zelf doorgeleerd, maar dat zat er voor hem helaas niet in. Dat heeft hem zeer gedaan. Houvast was voor hem belangrijk. Daarin kwam ook zijn trouw tot uiting waarmee hij zich verbonden voelde met velen. Zijn gezin zal hem heel erg missen. Moge hij rusten in vrede.

Jan Beune overleed 17 maart in de leeftijd van 81 jaar. De laatste jaren van zijn leven waren niet de gemakkelijkste na het overlijden van zijn vrouw. Alles deden ze samen in goede harmonie. Samen hadden ze het goed en als gezin hadden ze onderling een goede en warme band. Het was een gelukkig huwelijk. Een groot verdriet in het gezin was het overlijden in Zwitserland van zijn zoon René op de veel te jonge leeftijd van 29 jaar. Na een rijk arbeidzaam leven ging hij met pensioen. Hij was een goede en zorgzame vader. De laatste tijd ging hij steeds meer achteruit. Na een fatale hersenbloeding overleed hij. Zijn dochter verliest in hem een lieve en zorgzame vader. Mag hij nu thuiskomen in het licht van Gods liefde.

Op 24 maart overleed Do Lips-Boon. Zij werd 88 jaar. Ze was al heel lang ziek. Rond haar vijftigste kreeg ze een spierziekte en was ze aangewezen op een rolstoel. Dat betekende voor haar de nodige beperkingen. Ze droeg haar ziekte moedig. Ze behield haar kracht, optimisme en doortastendheid. Zelf was zij juist heel meelevend en behulpzaam voor anderen. Een grote steun en toeverlaat was haar man Koos. Vakkundig en betrokken was ze als verkoopster in een zaak voor interieurverzorging. Haar grote passie was de operettemuziek. Daarvoor heeft ze zich met hart en ziel ingezet bij operettevereniging 'Hulsbergen'. Zij zal erg gemist worden. Mag zij rusten in vrede.

Op 24 maart overleed in Schalkweide, geheel onverwacht, Louis van Laer, op de leeftijd van 69 jaar. Enkele jaren geleden was hij samen met zijn vrouw Mary in Schalkweide komen wonen, nadat hij enige tijd in Boerhaave had doorgebracht. In Schalkweide waren zij onafscheidelijk. We zagen hen veel samen bij de koffie beneden, waarbij Louis de rolstoel van Mary duwde. Louis was gek op zijn twee kleindochters.
Louis wordt herinnerd als een lieve en zorgzame echtgenoot, vader, schoonvader en opa, en als een  betrokken parochiaan. En in Schalkweide missen we zijn opgewekte houding en belangstelling voor medebewoners.
Mary, Ineke en Leonard, en hun kinderen, blijven verdrietig achter. Dat de herinneringen en de belangstelling van mensen om hen heen hen tot troost moge zijn.

Hanny van Berkel-Booms overleed op 31 maart. Zij werd 83 jaar. Haar gezondheid ging steeds meer achteruit. Het was zwaar voor haar en haar krachten werden steeds minder. Ze heeft nog afscheid kunnen nemen van allen die haar dierbaar waren. Een groot verdriet voor haar was het overlijden van haar man. Zelfstandigheid en zelf de regie kunnen voeren waren voor haar belangrijk. Zij legde gemakkelijk contact met mensen en vond het belangrijk om regelmatig mensen een kaart te sturen. Ze was creatief met schilderen en toen het nog kon, zwom en tenniste ze met veel plezier. Haar zoon en kleinkinderen zullen haar missen. Mag zij nu worden opgenomen in het licht van de Levende.

Op 31 maart overleed Bertus Brekelmans in het Molenhofje. Daar woonde hij sinds enkele jaren en werd hij intensief verzorgd. Hij overleed in de leeftijd van 86 jaar. Hoewel hij al lange jaren in Haarlem woonde lagen zijn 'roots' in Brabant. Daar had zijn familie een schoenfabriek. Met hart en ziel heeft zij zich daarvoor ingezet. Toen de fabriek moest sluiten, heeft hij schoenwinkels gehad in Haarlem en Aalsmeer. Zijn kinderen zullen hem missen. Mag hij thuiskomen bij de Levende God aan wie hij zoveel kracht en steun ontleende.

Henk Alders overleed op 16 april in de leeftijd van 79 jaar. Hij was al enkele jaren ziek en zijn gezondheid werd steeds zwakker. Steeds meer moest hij inleveren. Zijn vechtlust was enorm, maar hij was erg moe. Met zijn overlijden verliest zijn gezin met hem een goede en lieve echtgenoot, vader en opa. Hij was een man met gouden en creatieve handen. Alles kon hij maken en schilderen. Zeer veel jaren heeft hij op de technische dienst van de Mariastichting gewerkt. Hij putte veel kracht uit zijn geloof en vooral Maria had een speciale plek in zijn hart. Moge hij nu thuiskomen in het licht van Gods liefde.

Op 23 april overleed Gesien van der Wielen-van Dijk. Zij werd 92 jaar. De laatste maanden woonden zij in De Rijp in Bloemendaal. Daarvoor heeft zij jarenlang in Schuilenburg gewoond. Haar bewogen leven en alles wat zij heeft meegemaakt was indrukwekkend. Dat gold zeker voor de tijd in Nederlands-Indië. Binnen een paar jaar overleed haar man Piet van Schaik en haar zoontje Pieterke. Hun overlijden was voor haar een groot onbeschrijfelijk verdriet. Ze hield zich staande. Ze had een enorme veerkracht en doorzettingsvermogen. Zelf zei ze daarover: doordat ik zoveel heb meegemaakt kan ik veel aan. Naarmate ze ouder werd vertelde ze steeds opnieuw over die tijd waarin ze zoveel had meegemaakt en die ze zo intensief had beleefd. Moge zij rusten in vrede.

Paul Konst overleed op 26 april en hij werd 71 jaar. Zijn ziekte had hem overvallen en na enkele weken moest hij de strijd opgeven. Hij genoot nog zo van het leven en van allen die hem dierbaar waren, zijn familie in het bijzonder. Na een intensief arbeidzaam leven bij onder andere Droste en de KLM had hij nog zoveel andere dingen die zijn interesse hadden. Vele reizen heeft hij gemaakt naar vele landen in de wereld. Maar ook dichtbij kon hij genieten van de omgeving. Indrukwekkend was zijn postzegelverzameling. Bovenal genoot hij ervan om als familie onder elkaar te zijn. In het bijzonder is zijn overlijden verdrietig voor zijn broer André waarmee hij jarenlang samenwoonde. Hij zal erg gemist worden.

Sophia Ruijs mocht 89 jaar worden, bijna 90. Op 7 mei overleed zij rustig in haar appartement in Schalkweide na een moeizame periode van lichamelijke achteruitgang. Zij vatte haar leven vaak samen in één zin; “God heeft ons geen kalme reis beloofd, wel een behouden aankomst.” Het heeft af en toe flink gestormd in haar leven, maar ook waren er zeer goede tijden, zoals de jaren waarin ze voor haar moeder zorgde en de jaren met haar man Gerard. Fien hield van mensen en zij was een mens om van te houden. Ze had geen kinderen, maar wel goede en trouwe vrienden die haar tot het laatst nabij waren. De woorden waarmee wij haar kenschetsten zijn: liefde, zorgzaamheid, humor, moed, tevredenheid, dankbaarheid en geloof in een Vader die er wás voor haar, bij kalme zee en in de storm. Moge haar schip nu in veilige haven zijn binnengelopen.

Op 85-jarige leeftijd overleed op 13 mei André Janssen. Met zijn overlijden verliezen zijn kinderen en kleinkinderen een zorgzame en behulpzame vader, schoonvader en opa. Liefdevol heeft hij zijn vrouw verzorgd tot aan haar overlijden. Zeer welkom, geliefd en trouw was hij als koorlid van Cantate Domino. Daarvoor en voor de muziek heeft hij zich als zanger ingezet. Dit koor heeft ook zijn uitvaartdienst opgeluisterd. Hij had gouden handen waarmee hij alles kon maken en waar velen plezier van hebben gehad. De meesten kennen hem als zeer gastvrij en rustig, soms met humor die werd gewaardeerd. Mag hij nu thuiskomen in het licht van Gods liefde.

Ans Abels-Rustemeijer overleed op 16 mei. Zij was 87 jaar. Zoeken naar verbondenheid, dat was een kernbegrip in haar leven. Liefde en vriendschap waren voor haar van levensbelang, juist ook in haar laatste jaren waarin ze in snel tempo de grip op haar leven verloor. Ze kwam graag in de vieringen in Schalkweide, omdat ze daar verbondenheid en hartelijkheid ervoer. “Ik wil er zo graag bijhoren”, zei ze vaak. In de uitvaartdienst lazen we uit het boek Job, denkend aan het verdriet dat Ans in haar leven heeft gehad. Maar er waren ook goede perioden en ze kon ook intens genieten van goede en mooie dingen, zoals muziek. Dat zij nu de vrede en verbondenheid mag ervaren die zij altijd heeft gezocht.

Ria Platel-Bakker overleed onverwacht op 17 mei tijdens haar vakantie in Hongarije. Zij werd maar 67 jaar oud. Het is een afscheid van een bewogen leven. Ze genoot er van als ze anderen om haar heen had: vooral haar kinderen en kleinkinderen. Ze was dol op en betrokken bij haar kleinkinderen en ze had graag iedereen om zich heen. In de zorg voor hen kon zij zich kwijt. Heel behulpzaam kon ze zijn voor anderen. Als er wat moest gebeuren, wilde zij er bij zijn. Een groot verdriet voor haar en het gezin was het overlijden van haar dochtertje Dominique dat overleed toen ze pas zes weken was. Dat heeft heel veel met haar gedaan. Mag zij nu rusten in vrede.

Trees Koper-Hexspoor overleed na een lange ziekteperiode op 27 mei in haar huis aan de Elsa Brandströmstraat. Zij werd 81 jaar. Ze had echt gouden handen: kaarten maken, borduren, kantklossen, schilderen, kleren maken. Veelzijdig was zij. Ze deed het met liefde en grote overgave en het was haar lust en haar leven. Ondernemend was zij voor haar gezin door er samen op uit te trekken. Maar bovenal was zij een goede, liefdevolle, zorgzame en trouwe echtgenote, moeder en oma voor haar man, kinderen en kleinkinderen. Veel kracht en troost vond zij bij Maria en heel in het bijzonder bij Onze Lieve Vrouw ter Nood in Heiloo. Mag zij nu thuiskomen en worden opgevangen in het licht van Gods liefde.

Suzanna Winter-Lamp overleed op 30 mei, tien dagen na haar 99ste verjaardag. Gedurende de jaren dat zij in Schalkweide woonde, ging haar gezondheid langzaam achteruit. Haar kinderen en trouwe hulp Annie denken aan haar terug als een vrouw die voor zichzelf en anderen niet makkelijk was. Wel eerlijk! En altijd bezorgd om en bezig met de kinderen. Ze was tijdens haar leven bang voor ziekte en de laatste tijd voor de dood. Nadat ze de ziekenzegen had ontvangen, kon ze zichtbaar ontspannen en loslaten. Bij de afscheidsdienst lazen we de woorden van Jezus: in het huis van mijn vader zijn vele woningen. Dat zij daar nu voorgoed thuis mag zijn.

Op 14 mei is de heer Herman de Groot overleden, 86 jaar oud. Hij heeft als een gelukkig man geleefd, genoot van de dagelijkse dingen. Hij was graag buiten en onder de mensen. Maar hij werd eenzamer toen zijn vrouw bijna vier jaar geleden  overleed. En toen hij zijn rijbewijs niet meer kon verlengen, kon hij er niet meer op uit trekken, zoals hij zo graag deed. Het laatste half jaar verbleef hij in het verpleeghuis Zuiderhout. Toen werd zijn wereld te klein en ging hij hard achteruit. Met verdriet, maar dankbaar  en blij voor hem hebben zijn kinderen en kleinkinderen afscheid van hem genomen.
 
Op 25 mei overleed mevrouw Margot van Geffen, 88 jaar oud. Zij woonde in de Laan van Berlijn en vervolgens in De Molenburg. Zij had nog één schoonzus en verder neven en nichten die goed voor haar zorgden. Ze was heel haar leven zwak en teer zodat niemand ooit dacht dat zij als oudste haar zus en broers zou overleven. Als een zeer gelovig persoon leefde zij met vertrouwen op de toekomst. Vanuit de kapel van de begraafplaats St. Barbara is haar liefdevol uitgeleide gedaan.

Jacobus Florentius Ruitenberg is overleden op 15 juni in het hospice in de Gierstraat. Hij is 83 jaar geworden. De uitvaartdienst werd gehouden in de Moeder van de Verlosserkerk. Vanaf de bouw van deze kerk was hij een betrokken en actief parochiaan. Hij raakte eveneens betrokken bij de vieringen in de kapel van Schalkweide en heeft daar meer dan 20 jaar meegezongen in het kapelkoor. Daarnaast verzorgde hij de muziek en was collectant. Vanwege de opname van zijn vrouw in zorgcentrum De Rijp ging hij in Bloemendaal wonen maar hij bleef in Schalkweide zijn diensten aanbieden. Hij was een nuchtere Westfries. Toen hij ziek werd heeft hij dat lang verzwegen. Rustig en dapper zag hij zijn dood onder ogen, in de verwachting van een nieuw leven bij God.

Op 18 juni overleed Tineke Oudendag. Zij werd 59 jaar. Al vele jaren was zij ziek en de laatste maanden lag ze regelmatig in het ziekenhuis. Ze had nog graag haar zestigste verjaardag gevierd in november. Dat was haar niet meer gegeven. Haar grote steun en toeverlaat was haar man Mario. Zij waren altijd samen en heel gelukkig met elkaar. Heel hartelijk en warm waren de contacten met haar familie van wie ze veel steun ondervond. Veel troost en nabijheid voelde zij van meelevende parochianen die haar tot het laatst toe trouw bezochten. Tineke was een lieve en hartelijke vrouw die steeds haar betrokkenheid met anderen toonde. Ook betrokken was zij bij de buurt waarin zij woonde. Alles zag er schoon uit dankzij haar grote verantwoordelijkheid voor haar buurt. Zij wordt heel erg gemist. Wij vertrouwen erop dat zij nu mag rusten in vrede.

Magda Schrijver-Wolleswinkel woonde nog maar kort in Schalkweide, op de Indische afdeling. De periode van Japanse bezetting in Nederlands-Indië heeft een zwaar spoor door haar leven getrokken. Ondanks haar moeite met afhankelijkheid en met de beperkingen die haar ziekte haar oplegde, had zij een levendige belangstelling voor het levensverhaal van anderen. Zij had in Schalkweide goede contacten en ging zich daar meer en meer thuis voelen. Zij overleed op 27 juni aan de gevolgen van een val, kort na haar 89ste verjaardag. De crematieplechtigheid vond plaats in Westerveld. Haar zoons, dochter, schoondochter, klein- en achterkleinkinderen zullen deze lieve en aandachtige vrouw zeer missen. Dat zij moge rusten in vrede.

Op 16 juli overleed Maria Petronella de Haan - te Welscher in zorgcentrum De Molenburg. Ze is 92 jaar geworden en woonde al 12 jaar in De Molenburg. Zij was een erg lieve vrouw. Daardoor deed zij zichzelf vaak tekort in haar leven. Voor haar kinderen was zij een geweldige moeder. Met veel verdriet en een geweldig groot boeket rode rozen hebben zij van haar afscheid genomen.
 

update: 03-08-2010