Op zondag 16 januari vierden we de zondag met de feestelijke doop van Sofie Jongejan. Dit gebeurde in de gezinsviering waar 'oma' Ria de toon aangaf, samen met haar jeugdkoor.
'Sofie Rian': een pittig meisje waar al een mooi gedicht aan gewijd werd door haar ouders Renske en Joost. Zelf vertelden zij, hoe de kerk hen al vanaf hun jeugd geïnspireerd had: een plaats om iets te beseffen van de goedheid van God en mensen. We hebben over Sofie de heilige Geest afgeroepen, opdat zij een geliefd mensenkind mag blijven!

Kort voor Kerstmis, op 19 december, werd Tygo (Cornelis Maria) Koelman, broertje van Mika, gedoopt in een besloten viering met muzikale ondersteuning van het jongerenkoor, waar zijn ouders Rogier en Lilian beide lid van zijn. Enkele dagen later, op 2de kerstdag, kreeg Tygo de hoofdrol bij het kindje wiegen. Voor het hele gezin: alle zegen en alle goeds.

Op zondag 6 maart werd Rosanne Sophie van Veldhuijsen gedoopt. Het was een feestelijke viering met vele genodigden. Rosanne liet het allemaal over zich heenkomen. Wij hebben voor haar gebeden dat zij mag opgroeien en groot worden in vrede en liefde. Na afloop werd haar doop feestelijk gevierd in huiselijke kring. Wij wensen haar en haar ouders veel geluk.

Op zondag 14 maart j.l. werd in onze parochie door het Doopsel opgenomen: Jacqueline Splinter. Zij is al lang geen onbekende meer bij de parochianen. Jacqueline loopt al een lange tijd met ons mee, o.a. in de werkgroep Diaconie en ook is zij notuliste van het parochiebestuur. Het verlangen om gedoopt te worden, ter communie te gaan en 'er helemaal bij te horen' leefde al lange tijd in haar. Na een intense periode van voorbereiding en gesprekken hebben wij – met de parochie als getuige – haar doop gevierd. Ontroerend om een jonge vrouw zo bewust 'ja' te horen zeggen op de vragen naar haar verantwoording over deze belangrijke stap. Het jongerenkoor zong de longen uit het lijf: de H. Geest moet hen gehoord hebben…

Op 10 april is in de viering op zondagmorgen Marijn Alexander Beuk gedoopt. Door zijn doop kreeg de viering een extra feestelijk karakter. De kinderen van het jeugdkoor en de kinderen in de kerk kwamen dichtbij zitten toen Marijn werd gedoopt. Het was heel fijn om hem te midden van de geloofsgemeenschap te dopen. Wij wensen hem en zijn familie heel veel geluk samen.

Op 7 augustus werd Sade (bekroning) Thais (lief gevonden worden) Atmonadi gedoopt. Met deze prachtige namen zal zij worden genoemd. Vele familieleden en vrienden van de ouders waren bij de doop aanwezig. Zo werd haar doop een feestelijke gebeurtenis. Wij wensen haar veel geloofskracht en veel geluk op haar levensweg.

Op 9 oktober werd de tweeling Giovanni en Alana Voogt gedoopt. Het was een feestelijke viering en voor beide ouders een ontroerende gebeurtenis waar ze al enkele weken naar hadden uitgezien. Aan het eind van de viering hebben we voor de beide dopelingen gezongen. We wensen de kinderen en hun ouders veel geluk en geloofskracht. AB

Op zondag 23 oktober vulde de kerk zich met veel familie en bekenden van Zion Valentino Promes. Zion is op 3 augustus 2008 geboren en met zijn ouders Celeste en Marino woont hij in Zwolle. Omdat zijn overgrootmoeder in Haarlem woont, is Zion in Haarlem gedoopt. Met de vier generaties rondom de doopvont hebben we God gedankt voor het geschenk van het nieuwe leven. De doopkaars van Zion is aangestoken aan de paaskaars: dat hij een stralend kind mag zijn en blijven. We wensen hem, zijn ouders en familie veel geluk toe. NK

Op 30 oktober werd Janella Kayda Akua Clerfand door haar ouders Adwoah en Fernando de kerk binnen gedragen. Zij is op 11 augustus 2010 geboren. Te midden van familie en bekenden heeft zij het doopsel ontvangen. Met elkaar hebben we gebeden en gedankt voor het jonge leven. We wensen haar, haar ouders en familie veel geluk toe. NK

Op zaterdag 31 december kwamen Alyscha (4) en Dylano (2) met hun moeder naar de Moeder van de Verlosserkerk om gedoopt te worden. Voor deze dag is gekozen omdat het ook de verjaardag van Dylano was. In kleine kring hebben we het doopsel gevierd en gebeden om Gods zegen over deze jonge kinderen en hun verdere levensweg.
Moge hun namen geschreven staan in de palm van Gods hand en het licht van Christus, verbeeld in de doopkaars, stralen in hun leven. NK

Getrouwd

Op 3 juni hebben Sunniva Tahira Dorff en Michel Huis in ’t Veld uit Hoofddorp Gods zegen gevraagd over hun huwelijk. Lang hebben zij naar deze dag toegeleefd en het geluk straalde van hen af. In het bijzijn van hun ouders, familie, vrienden, vriendinnen en collega’s hebben zij hun huwelijksbelofte uitgesproken ten overstaan van de getuigen en de geloofsgemeenschap. Het koor Con Amore heeft de viering feestelijk opgeluisterd. Wij wensen hen heel veel geluk.

Overleden

Op 12 januari overleed Peter Schoor op de leeftijd van 81 jaar in het Kennemer Gasthuis. Hij was al langere tijd ziek en hij kreeg steeds meer lichamelijke ongemakken. Toch is hij nog vrij onverwacht gestorven. Toen hij de laatste keer in het ziekenhuis werd opgenomen gleed hij steeds meer uit het leven weg. Zijn vrouw Antoinetta en familie missen hem erg. Peter en Antoinetta waren onafscheidelijk en hun zorgzaamheid en genegenheid voor elkaar was groot. Grote toewijding voor hun gezin en de families in Tunesië. Peter had een lange en intensieve loopbaan gehad bij de politie en later bij de rijksrecherche. Hij was daar een zeer geziene en accurate collega. Vele moeilijke beslissingen heeft hij in die tijd moeten nemen. Zijn inspanningen werden dan ook bekroond met een ridderorde. Peter voelde zich ook zeer goed thuis in onze parochie waarin hij jarenlang lector was, de bezorging van Kwadrant heeft gecoördineerd en gastheer was op het parochiecentrum. "Mijn liefde, mijn alles is niet meer" stond bovenaan de rouwbrief. Deze zin drukt een innige verbondenheid uit die zijn familie in hun hart blijft meedragen. Moge Peter rusten in vrede.

Mary van Laer-Geenevasen is 66 jaar geworden. Zij hield veel van het leven. Ze was voor haar man Louis en voor dochter Ineke een lieve en betrokken vrouw en moeder. Ook schoonzoon Leonard en haar twee kleindochters Kirsten en Leanne had ze in haar hart gesloten. Mary had grote moeite om haar kwalen (reuma en parkinson) te accepteren. Ze vocht ervoor om zoveel mogelijk kwaliteit in haar leven te houden. Alert en vastberaden zorgde ze ervoor dat Louis zo snel mogelijk ná haar in Schalkweide kwam wonen. Haar tweelingbroer Fons was haar grote steun en toeverlaat, zeker nadat Louis vorig jaar maart plotseling overleed en Mary haar leven weer dapper probeerde op te pakken. Maar haar gezondheid werd minder en door haar kwalen was ze, nog betrekkelijk jong, van de rolstoel afhankelijk.
Zij had nog graag haar derde kleinkind in haar armen willen houden, maar dat mocht niet zo zijn. Ze overleed op 7 februari na enkele dagen van snelle achteruitgang. Op 12 februari namen haar dochter, schoonzoon, broers en zus afscheid van haar in de Moeder van de Verlosserkerk, waar zij zich altijd zeer bij betrokken voelde. Mary was gelovig. God 'gebeurde' voor haar als mensen samenkwamen in harmonie en vriendschap. We lazen in de afscheidsdienst uit het boek Openbaringen over de bruid die zich voor haar man heeft getooid. Graag stellen wij ons voor dat Mary het nieuwe leven is ingegaan, dat ze daar bij Louis is, dat alle tranen van haar ogen worden gewist, dat zij woont in het eeuwige licht.

Op 13 februari overleed Corry van der Fluit - van der Vooren. Zij werd 86 jaar oud. Al langer was zij ziek en de laatste maanden van haar leven verbleef zij in de Boerhaave kliniek. Dat was voor haar, haar man en de kinderen geen gemakkelijke tijd. Met hart en ziel heeft zij zich voor haar gezin en velen daar buiten ingespannen. Zij was er als er een beroep op haar werd gedaan. Zelf vond ze het heel plezierig in gezelschap met anderen, daar genoot ze erg van. Zingen was haar lust en leven. Die passie kon ze beoefenen in verschillende kerkkoren, voor het laatst het Nederlands Liturgisch Koor. Helaas kon ze daar al vele jaren niet meer naar toe. Hoe graag ze dat ook nog gewild zou hebben. Zij wordt erg gemist. Moge zij rusten in vrede.

Francina Bakker - van de Werff overleed op 18 februari. Zij is 90 jaar geworden. De laatste maanden van haar leven gaf zij aan dat zij steeds meer gezondheidsklachten kreeg. Toch kwam haar overlijden nog vrij onverwacht. Zij was een lieve en optimistisch ingestelde vrouw. Zo zei ze: "probeer niet te somberen want er zijn nog andere mogelijkheden". 'Royaal' en 'hartelijk' zijn woorden die op haar van toepassing zijn. Zij had een open geest en was ruimdenkend. Erg belangrijk vond zij voor haarzelf en voor anderen om zelfstandig te zijn. Zelf wilde zij anderen niet tot last zijn. Eerlijkheid vond ze erg belangrijk en kon er niet tegen als die werd geschonden. Haar Brabantse afkomst weerspiegelde zich in haar gastvrijheid. Zij kende vele spreekwoorden die ze regelmatig gebruikte. Een lieve moeder, schoonmoeder, oma en vriendin wordt door haar overlijden gemist. Mag zij nu worden opgenomen in het licht van Gods liefde.

Op 28 februari overleed op 100-jarige leeftijd Maria Hendrika van Bruggen – Teeuwen. Zij werd altijd aangesproken als 'Tante Rie'. Een groot gedeelte van haar leven woonde zij aan de Zuid Schalkwijkerweg. Veel te vroeg heeft zij afscheid moeten nemen van haar man Joop van Bruggen. Velen wisten de weg naar haar huis te vinden waar altijd een gastvrij onthaal was. Vanwege een val in huis kon zij niet langer meer in haar vertrouwde omgeving blijven en de laatste maanden van haar leven verbleef zij in Bosbeek, waar ze vorig jaar mei haar 100ste verjaardag vierde met vele goede en oude bekenden. Wij herinneren ons 'Tante Rie' als een lief mens: eenvoudig, oprecht, zonder opsmuk, met een reële kijk op de wereld en altijd met humor en een olijke twinkeling in de ogen. Voor de parochie is zij jaren lang lid geweest van de groep die de kerk schoonmaakte. Met name haar nichtje die goed voor haar heeft gezorgd, zal haar erg missen. En de velen anderen die dierbare herinneringen aan haar bewaren. Zij vond altijd veel steun in haar geloof en mag zij nu thuiskomen en worden opgevangen in het licht van Gods liefde.

Cora Timmer - van Eijl overleed op 15 maart. Zij werd 61 jaar. Al 13 jaar was zij ziek, maar steeds opnieuw toonde ze een enorme wilskracht om door te gaan. Zij leefde met de gedachte dat elke dag weleens de laatste kon zijn. Fijne dingen werden dan ook niet uitgesteld, maar werden uitgevoerd. Met haar overlijden verliezen haar man en twee zoons een lieve vrouw en moeder. Ze zullen haar erg missen. Tot op het laatst toe was ze zorgzaam voor anderen, ook al vergde dat veel van haar krachten. Erg gesteld was ze op haar vrijheid om haar eigen weg te kunnen gaan. Graag wilde ze alles goed en perfect doen. Ze kon echt genieten van grote en kleine dingen in het leven. Graag ging ze op vakantie, maar kon ook genieten van rustig in het zonnetje zitten aan de Molenplas. Ze hield van mensen om zich heen. Vriendschappen werden goed onderhouden. In vele herinneringen leeft zij voort. Moge zij rusten in vrede.

Op 16 maart overleed Michel Boerée. Hij werd 64 jaar. Na een ziekbed van een half jaar overleed hij thuis. Hij had het er moeilijk mee om al zo vroeg afscheid te moeten nemen van degenen die hem zo dierbaar waren. Hij was heel zorgzaam en niets was hem te veel. En als hem gevraagd werd om iets te doen, zette hij zich daarvoor helemaal in. Er is afscheid van hem genomen in de aula in het crematorium Haarlem. Er is een gebed om zegen voor hem uitgesproken. Moge hij nu worden opgevangen in het licht van Gods liefde.

Op 3 april overleed Antoon van Dongen. Hij werd 89 jaar. Ruim een half jaar geleden is hij samen met zijn vrouw van het Tiranaplantsoen verhuisd naar het Reinaldahuis. Daar voelden ze zich al heel gauw thuis. Zijn gezondheid was lang goed, maar hij ging steeds minder zien en was bang om helemaal blind te worden. Het beperkte hem in zijn doen en laten. Toch klaagde hij er nooit over. De laatste weken ging zijn gezondheid snel achteruit en had hij niet meer de kracht er boven op te komen. In zijn arbeidzame leven was hij docent en adjunct-directeur van de St. Petrus LTS. Hij was daar geliefd en hij keek er met veel voldoening op terug. Hij was bovenal een lieve, goede zorgzame echtgenoot, vader, opa en overgrootopa. Zijn familie zal hem erg missen, maar draagt kostbare herinneringen aan hem met zich mee. Mag hij worden opgevangen in het licht van Gods liefde en rusten in vrede.

Op 11 april overleed Hans Knuvers. Op de veel te jonge leeftijd van 63 jaar moest hij afscheid nemen van zijn vrouw en kinderen en vele andere dierbare mensen om hem heen. Toen hij ernstig ziek werd waren hij en zijn vrouw al lang een wereldreis aan het maken met hun boot. Door zijn ziekte moest deze reis plotseling worden afgebroken. Hij was hij een zeer gewaardeerd en geliefd dirigent en organist van Cantate Domino. Op zijn eigen wijze leidde hij het koor. Met veel lof werd daar tijdens de uitvaart over gesproken. Het koor zong voor die gelegenheid de mis Johannes de Deo van Haydn, de mis die hij de laatste keer had gehoord toen hij in de kerk was toen Cantate Domino zong. Hans had nog heel graag zijn eerste twee kleinkinderen geboren zien worden. Dat heeft hij niet meer mogen meemaken. Wij wensen zijn vrouw en gezin heel veel sterkte om dit verlies te dragen. Moge de vele kostbare herinneringen aan hem hen troosten en hij mag zich nu geborgen weten bij de Eeuwige.

Op 18 april overleed te Eeserveen, 86 jaar oud, Jan van der Voort. De laatste zes jaar van zijn leven verbleef hij op de zorgboerderij Scilla-Andante van zijn zoon en schoondochter. Deze jaren waren misschien wel de gelukkigste van zijn leven. Als 'opa' had hij een heel eigen plaats in de woongroep van gehandicapten. Hij werd daar op handen gedragen. Na een beladen leven, het verlies van twee kinderen (Hans en Marja) en van zijn vrouw Corrie verhuisde hij van de Polenstraat in Haarlem naar Eeserveen in Drenthe. Een aantal jaren was Jan koster in het toenmalige Goede Herdercentrum aan de Laan van Angers. Daar heeft hij zich met hart en ziel voor ingezet. Hij was sociaal en sterk op mensen betrokken. Mag hij nu rusten in vrede.

Kees Zwart overleed op 21 april en werd 86 jaar oud. Hij was al langere tijd ziek en zijn krachten namen steeds meer af. Al die tijd is hij met liefdevolle zorg omringd door zijn vrouw Bep. Na het overlijden van de vrouw van Kees en de man van Bep zijn zij samen verdergegaan, en iedereen bracht zijn eigen gezin mee. In de loop der jaren zijn beide gezinnen uitgegroeid tot een harmonieus geheel. De band met elkaar werd steeds hechter gevoeld. Kees heeft daar een belangrijke rol in gespeeld als lieve, zorgzame echtgenoot vader en opa. Samen hebben ze vele jaren op de Zuid Schalkwijkerweg gewoond. Eerst had hij daar een eigen bedrijf in mest en grond. Later ging hij in loondienst. Ze zullen hem erg missen. Mag hij nu thuiskomen bij God die zich heeft doen kennen in de Naam, ik zal er zijn voor jou.

Op 23 april overleed Mariet van Item – van den Akker. Zij werd 77 jaar oud. Al geruime tijd was zij ernstig ziek. Op Goede Vrijdag heeft zij in het bijzijn van haar kinderen de ziekenzegen ontvangen. Zij kon goed luisteren en als ze een opvatting had, was die goed doordacht. Ze was mild en niet veroordelend naar anderen. Bescheiden was zij maar ook krachtig. Altijd heeft zij een brede interesse gehad voor de wereld om haar heen. Bovenal was zij een lieve moeder en oma die zich heeft ingespannen voor haar gezin. Heel blij was zij met haar kleinzoon. Haar familie kan nu troost putten uit de vele rijke en lieve herinneringen aan haar. Mag zij nu geborgen zijn in het licht van Gods liefde.

Als een schok is het bericht door de parochie gegaan: op zaterdag 26 april kwam er – toch nog plotseling – een einde aan het kleurrijke leven van Wim de Goey. Een man, vader en opa die zo geliefd was in familie- en vriendenkring en ver daarbuiten. Die bovendien leefde met een groot hart waarin ruimte was voor ieder die op zijn levensweg kwam. Wim was een man die intens van het leven hield en daardoor steeds nieuwe kracht kreeg en uitdeelde. Nadat hij ruim dertig jaar geleden afscheid moest nemen van zijn vrouw Bep Tuijp zorgde hij voor zijn vier opgroeiende dochters. Twintig jaar lang is hij gelukkig getrouwd geweest met Antie, die eenzelfde groot hart heeft voor haar medemensen. Zo mooi als je hun geluk mocht meemaken. De volle kerk bij het afscheid van Wim was het overtuigende bewijs van de manier waarop Wim een plekje had bij velen. Een voelbaar gemis nu na zijn sterven… Met een gebed en een lied op zijn lippen is hij naar God gegaan met zijn meest geliefden om hem heen. Je zou iedereen zo’n onvergetelijk afscheid toewensen! Lieve Wim, nogmaals bedankt voor je weergaloze levenskracht tussen velen.

Op 4 mei overleed Mw. Nel Heemskerk – Kompier. Ze is 101 jaar geworden. Zij was de oudste bewoonster van Schalkweide, maar dat was deze dame niet aan te zien. Ook geestelijk was ze tot het eind helder. Nadat ze jaren lid was geweest van de cliëntenraad, bleef ze ook daarna de ontwikkelingen in de zorg kritisch volgen. Ze had een sterke wil en toonde altijd een grote motivatie om zoveel mogelijk deel te nemen aan activiteiten in Schalkweide. In de paasviering zat ze nog op haar vaste plek. Maar kort daarna begaven haar krachten het toch nog snel. Met dezelfde realiteitszin waarmee ze geleefd heeft, zag ze ook het naderende einde tegemoet. Gelukkig heeft ze afscheid kunnen nemen van haar kinderen en kleinkinderen. Wij in Schalkweide zullen deze flinke en toegewijde vrouw zeker missen, hoeveel temeer dan haar zoons, schoondochters en kleinkinderen, bij wie ze zo sterk betrokken was. Naast het gemis zal er ook dankbaarheid zijn voor dit lange en goede leven en de troost dat zij een nieuw leven is binnengegaan. Dat zij moge rusten in vrede.

Op maandag 23 mei is Catharina Maria (Tiny) Mense – van Wees overleden. Tiny van Wees werd op 2 oktober 1928 geboren. Ruim 60 jaar geleden ontmoette ze Nico Mense bij het dansen en beide trouwden. Het gezin Mense kreeg drie kinderen. Tiny Mense was een zorgzame vrouw met veel belangstelling voor de mensen om haar heen. Ze was ook heel creatief en werkte veel met haar handen: borduren, kleding maken en kaarten maken.  De laatste jaren werd haar gezondheid steeds minder. De laatste weken van haar leven lag ze in het ziekenhuis, waar ze ook overleden is. Op maandag 30 mei hebben we in de kerk afscheid van haar genomen en Tiny begeleid naar het crematorium Westerveld.  Moge ze rusten in vrede.

Op 26 mei overleed Truus Damen-Blom op de leeftijd van 84 jaar. De laatste maanden van haar leven was zij opgenomen in de Weeligenberg. De laatste jaren waren heel zwaar voor haar. Door haar ziekte gleed ze steeds meer uit het leven weg. Die ziekte was al jarenlang aan de gang en maakte haar wereld steeds kleiner. Het leven verloor voor haar steeds meer glans. Truus was een sociale en betrokken vrouw. Behalve de noodzakelijke bezigheden van haar eigen leven sloeg ze haar vleugels uit en zette ze zich in voor andere mensen. Een grote inzet was er voor het werk voor de Zonnebloem en de kerk. Veel had ze voor anderen over. Ze onderhield vele sociale contacten en velen, vrienden, vriendinnen, buren en kennissen, vonden het heel fijn om met haar om te gaan. Een groot verlies voor haar was het overlijden van haar zoon en enkele jaren later haar man. Zij en haar man Frans vormden een onafscheidelijk paar en deden heel veel samen. Met haar overlijden kwam een eind aan een rijk en bewogen leven. Moge zij rusten in vrede.

Op 15 juni overleed na een kort ziekbed op de veel te jonge leeftijd van 68 jaar Hanny Cornelje. Haar gezondheid was de laatste tijd niet goed, maar haar overlijden heeft haar familie verrast. Zij was een sociaal betrokken vrouw die mensen opzocht als ze een extra steuntje in de rug konden gebruiken. De laatste maanden was ze voor de parochie lid van het koffiegilde en van de bezoekersgroep het Karrenwiel. Haar leven is niet altijd gemakkelijk geweest en dat maakte haar kwetsbaar. Juist daarom voelde zij zo goed aan hoeveel een bezoekje voor iemand kan betekenen. Op 20 juni is er van haar afscheid genomen vanuit de kerk van Overveen en is zij begraven op het daar aanwezige kerkhof. Mag Gods liefde haar nu bewaren.

Louise van Asdonk-Kon overleed op 17 juni en zij werd 85 jaar oud. De laatste maanden van haar leven woonde zij bij haar zoon waar zij liefdevol werd verzorgd. Zij was al heel lang ziek en heeft regelmatig in het ziekenhuis gelegen. Zij was geboren in Pare in Indonesië. Indringend waren haar ervaringen in de oorlog die ze samen kon delen haar overleden man Jaap die ook veel had meegemaakt in die tijd. Zij was de organisator en de spil in haar gezin. Een sterke vrouw die de nodigde beproevingen heeft doorstaan maar toch steeds haar optimistische levensinstelling behield. Haar kinderen, klein- en achterkleinkinderen zullen haar missen. Mag zij nu rusten in vrede.

21 juni is Carel van der Ploeg overleden, 70 jaar oud. Onder grote belangstelling van zijn familie en vele vrienden en bekenden is afscheid van hem genomen in onze kerk en op Westerveld. Carel was een bijzondere persoon, die zich overal voor inzette waar hij kon. Hij was 25 jaar koster van het Goede Herder centrum, jaren voorzitter van de KBO, lid van de gemeenteraad. Daarnaast was hij betrokken bij veel andere activiteiten. Dit jaar zou hij nog beginnen als koster in de kapel van Schalkweide. Maar helaas, begin april kreeg hij de onheilstijding van de arts te horen.
Maar naast al dit werk als vrijwilliger was hij bijzonder zorgzaam voor zijn gezin. Samen met zijn vrouw genoot hij van het leven en met zijn dochters trok hij er graag op uit. Zij zullen hem missen, deze tot voor kort nog zeer vitale echtgenoot en vader.

Op 3 juli overleed na een lang ziekbed op de leeftijd van 93 jaar Selma Thielsch. Zij werd geboren in Makassar op Celebes in Nederlands-Indië en is in 1954 naar Nederland gekomen. Op Celebes is ze opgegroeid en ze heeft zowel moeilijke als fijne jaren gekend. Ze was een vrouw met een positieve, optimistische en blijmoedige levensinstelling. Na het overlijden van haar echtgenoot probeerde zij haar leven weer op te pakken en heeft toen samen met haar dochter reizen gemaakt. Vooral naar Amerika waar ze gaandeweg verknocht aan was geraakt. Na 2004, het jaar waarin ze een CVA kreeg, werd al vrij gauw duidelijk dat ze daar niet meer van zou herstellen. Moedig heeft ze met lichamelijk beperkingen geleefd. Haar dochter heeft haar vele jaren liefdevol verzorgd. Op 8 juli is afscheid van haar genomen in de kapel aan de Herfstlaan in Heemstede. Moge zij rusten in vrede.

Tonny Blommaert-Gruijters overleed op 20 juli en zij bereikte de gezegende leeftijd van 97 jaar. Zo ongeveer tien jaar was zij een bewoonster van verzorgingshuis de Molenburg. Zij heeft altijd hard gewerkt voor haar gezin. Dat deed ze met liefde voor haar man en haar twee dochters. Zij wilde er in de eerste plaats voor anderen zijn. Ze had een optimistische levensinstelling en een vrolijk karakter. Mensen vonden het altijd heel plezierig als zij in de buurt was. Ze kon goed verhalen vertellen. Klagen kon ze niet en ze deed liever geen beroep op hulp, al was dat niet altijd mogelijk. Op het eind werd haar gezondheid steeds brozer. In het bijzijn van haar dochters is zij rustig ingeslapen. Moge zij worden opgevangen in het licht van Gods liefde.

Op 4 augustus overleed Joop Berendsen-Bodar. Zij werd 78 jaar. Zij werd geboren in Batavia en kwam in 1950 naar Nederland. Hier leerde ze haar man kennen. Nog niet zo lang geleden was zij samen met haar hem verhuisd naar Schalkwijk. Toen was zij al ernstig ziek en wist dat zij niet meer beter zou worden. Zij heeft de ziekte moedig gedragen en wilde niet te gauw opgeven. Ze was een vrouw met een enorm doorzettingsvermogen en een positieve levensinstelling. Dat heeft ze tot het laatste moment uitgestraald. Haar gezin was alles voor haar en ze heeft heel goed voor hen gezorgd. Graag wilde ze dat alles perfect was. Ze kon genieten van de jaarlijkse familiedag. Ze was sportief ingesteld. Haar grote hobby was tennissen en ze vond het belangrijk om te kunnen winnen. Haar man, kinderen en kleinkinderen missen haar erg. Mag zij nu geborgen zijn in het Eeuwige licht.

Plotseling overleed op 9 augustus Joop Kouwenhoven, 85 jaar oud. 's Maandags was ik nog bij hem en zijn vrouw in de Molenburg om te bespreken of we de kerkdiensten in het verzorgingshuis zouden hervatten of niet. Hij was een fel voorstander om daarmee door te gaan. Want hij was een vrome man die trouw naar de kerk ging. De dag daarop kwam het bericht dat hij was overleden. Hij was een vriendelijke praatgrage man die gemakkelijk contacten legde. Dat bleek ook op het crematorium, waar meer dan 70 mensen afscheid van hem kwamen nemen. Voor zijn vrouw was hij haar nodige hulp en toeverlaat. Niet alleen daarvoor zal ze hem erg missen, maar vooral omdat ze gek op elkaar waren. Nu moet ze alleen verder. BR

Op 18 augustus overleed, na een kort en ernstig ziekbed, Els van Russen Groen - van Ommeren, 69 jaar. Zij was een bekende persoon door haar lidmaatschap van enkele koren en haar vrijwilligerswerk, o.a. voor de parochie en de Zonnebloem. Haar koor Cantate Domino heeft haar met mooi gezang tijdens de uitvaartdienst uitgeleide gedaan. Haar man overleed 10 jaar geleden en zij heeft hem altijd erg gemist want zij waren erg op elkaar gesteld. Zij waren fanatieke zeilers en hebben zelfs na zijn pensionering vijf jaar samen op een zeilboot doorgebracht op de Middellandse Zee. Na zijn overlijden heeft zij veel gereisd en was zij zeer geïnteresseerd in muziek en cultuur. Moge zij nu rusten in vrede.

Op 3 september overleed Wim Heeren, op de leeftijd van 90 jaar. Op 9 september was de afscheidsdienst in de Moeder van de Verlosserkerk. We lazen de tekst over de heer die talenten uitdeelt, in de hoop dat zijn dienaren er mee zouden werken en winst maken. Wim was iemand die woekerde met zijn talenten, in zijn gezin en op zijn werk. Zijn kinderen vertelden daar mooie verhalen over. Ook in Schalkweide waar hij zes jaar geleden met zijn vrouw in een service-appartement kwam wonen, wilde hij graag van betekenis zijn en hij onderhield er hartelijke contacten. Geloof, kerk en traditie waren belangrijk voor hem. Daarom was hij lid van de gespreksgroep en dacht hij graag mee in het Overleg Levensbeschouwing in Schalkweide.
De laatste jaren ging zijn gezondheid steeds verder achteruit. Zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen missen hem zeer, maar zijn ook dankbaar dat hij tot het laatst thuis heeft kunnen blijven. Op de overlijdenskaart staat de Amsterdamse Poort. Daar vlakbij ligt een deel van zijn leven met zijn vrouw en gezin. Nu is hij door de laatste poort gegaan. Moge hij geborgen zijn bij God.

Op 23 september overleed Meity de Buck-Fischer. Zij werd 85 jaar. Haar leven begon in Batavia. De tijd in Nederlands-Indi? heeft een belangrijk stempel op haar leven gedrukt. Het waren heel moeilijke jaren voor haar. Ook goede en mooie herinneringen bewaart ze aan die tijd. In 1958 kwam ze samen met haar man naar Nederland. Ze was een zorgzame moeder voor wie niets teveel was. Als ze het ergens niet mee eens was, zei ze dat ook. Geroemd werd haar kookkunst en hoe ze uit niets een heerlijk recept kon maken. Lange tijd heeft ze in de Noorwegenstraat gewoond totdat het niet meer ging en ze naar Schalkweide verhuisde. In het begin was het moeilijk zich aan te passen, maar de laatste tijd ging dat steeds beter. Ze is niet echt ziek geweest maar de ouderdom eiste zijn tol. Enkele maanden voor haar sterven overleed haar oudste zoon Hans. Een groot verdriet voor haar en de familie. Op ontroerende wijze heeft zij nog afscheid van hem kunnen nemen. Ze is rustig ingeslapen. Haar familie mist haar erg en het is nu nog niet te bevatten dat zij er niet meer is. Ze was heel gelovig en we vertrouwen erop dat zich geborgen mag weten in het licht van Gods liefde.

Op 24 september overleed Francien Hilhorst-van Diessen. Zij is 81 jaar geworden. Zij was al langere tijd ernstig ziek. Er waren periodes dat het beter met haar ging en dat ze nog van alles kon doen. Toen ze hoorde dat ze niets meer voor haar konden doen is ze binnen enkele dagen overleden. Ze was zorgzaam, betrokken, muzikaal, gastvrij, gezellig en trouw. Haar kinderen herinneren haar als een lieve moeder die een groot hart had, ook voor anderen. Op bewonderenswaardige wijze heeft ze haar inmiddels overleden man Dick verzorgd. Behalve een passie voor zingen en muziek genoot ze erg van bloemen en planten. Haar tuin bij haar huis aan de Portugalstraat spreekt boekdelen. Ze was meer dan vijftig jaar lid van het koor Katholiek Haarlem. Ze had veel interesses en stond midden in het leven. Dat zij mag rusten in vrede.

Op 24 september overleed Francisca Wilhelmina Van Zelst - Duwel. Zij was 91 jaar. Zij was nog scherp van geest. Maar haar lichaam was op. De laatste maanden bracht zij hoofdzakelijk in haar bed in De Molenburg door, de tijd dodend met het bidden van de rozenkrans. Want zij was zeer gelovig en had een grote verering voor Maria. Zij had een gelukkig huwelijk, maar werd al tamelijk jong weduwe. Daardoor was zij veel langer weduwe dan haar huwelijk duurde. Vooral de zorg voor haar drie jongens zag zij als haar belangrijkste taak. Energiek vervulde zij die. Nu heeft zij de eeuwige rust waar zij met haar groot geloof naar verlangde. Haar kinderen en kleinkinderen gunnen haar die rust, hoewel zij het zullen missen om nog met haar hele gesprekken te kunnen voeren.

Ity Hullen Kiekebosch overleed op 25 september. Zij werd 80 jaar. Al langere tijd was ze ernstig ziek en werkelijk herstel was niet meer mogelijk. Zij klaagde nooit over haar ziekte en wilde het liefst niemand tot last zijn. Haar man heeft haar op bewonderenswaardige manier bijgestaan. Tot het thuis niet meer ging is zij overgebracht naar het Kennemer Gasthuis en daarna nog naar het hospice in Heemstede. Ze was een zorgzame moeder voor wie niets teveel was. Ze had een goede band met haar kinderen en kleinkinderen. Een groot verdriet in haar leven en dat van haar man was het overlijden van hun zoon Hansje. In haar familie werd zij erg gewaardeerd. Zij leefde ook erg mee met anderen als er op haar een beroep werd gedaan. Haar man en kinderen zijn erg verdrietig en zullen haar heel erg missen. Mag zij nu thuiskomen en zich geborgen weten bij God. Dat zij mag rusten in vrede.

Bep Baasten (*17 mei 1930, † 5 september 2011) vertelde in de laatste week van juli over haar verlangen dat ze niet meer verder hoefde te leven. Ze sprak over de onrust in haar hoofd, waar ze veel last van had, de vrijheid die ze miste om te gaan en te staan waar ze wilde, het gemis van haar eigen huis. Ook over het niet meer in gesprek kunnen gaan met de bewoners, omdat ze haar niet meer begrepen. Ze concludeerde, op de voor haar nuchtere wijze, dat het leven voor haar zinloos was geworden. Ze vertelde daarnaast over haar leven, haar betrokkenheid bij de parochie. Over haar wens om naar de viering te komen die op zondag 31 juli voor het eerst gehouden zou worden in Klein België, een tijdelijke locatie van Sint Jacob. Haar vriendin Agnes zou ook komen. Ze verheugde zich erop en gaf zo aan dat er nog steeds momenten waren die het leven kleur gaven. De zondagen daarna was ze er ook en ze was blij met de ontmoeting in de viering. Begin september werd ze onverwacht ernstig ziek en enkele dagen later overleed ze. Haar wens, dat haar leven voltooid mocht worden, was in vervulling gegaan. Dat zij nu opgenomen mag zijn in Gods huis en zo haar rust gevonden heeft. AL

Op 4 oktober is Franciscus Antonius (Frans) Veldhuizen op 77 jarige leeftijd overleden. Hij werd op 17 juni 1934 in Haarlem geboren. In 1963 trouwde hij met Nell en werd vader van vier kinderen. Jarenlang heeft Frans als timmerman gewerkt, ook het bankje rondom de boom op het kerkplein is van zijn hand. Hij was een man die van het leven genoot en nooit kwaad werd.
Met het klimmen van de jaren, werd de gezondheid minder en de laatste maanden verbleef hij in een verzorgingshuis. Op 10 oktober hebben we in de parochiegemeenschap afscheid van hem genomen, waarna hij in Haarlem Noord is gecremeerd. Moge hij rusten in vrede. NK

Op 30 oktober overleed Theo Vissers op de leeftijd van 67 jaar. Zijn overlijden kwam onverwacht en het is nog niet te bevatten wat er met hem gebeurd is. Hij was de steun en toeverlaat voor zijn vrouw, een lieve en zorgzame vader, schoonvader, opa, broer en vriend. Zijn gezin was alles voor hem. Geliefd, ingetogen, vrolijk, zorgzaam en met een zacht karakter. Een fijne gesprekspartner als gelijken onder de gelijken. Heel veel interesses had hij waar hij intens van genoot. Hij had een bijzondere belangstelling voor mooie en bijzondere boeken, klokken en bloeiende cactussen. Hij kon enorm genieten van een goed debat over actuele onderwerpen. Die brede belangstelling tekende hem. Hij zal heel erg gemist worden. Velen waren naar zijn uitvaart gekomen in de kapel van kerkhof Sint Barbara. Zijn gezin kan troost putten uit de aanwezigheid van zoveel mensen bij zijn afscheid. Die steun en bemoediging zullen zijn familie nog lang goed kunnen gebruiken. We spreken het vertrouwen uit dat hij mag worden opgevangen in het licht van Gods liefde. AB

Maria (Mia) Kriek-Nieukerke mocht 86 jaar worden. Samen met haar man woonde zij op de 12de verdieping van Schalkweide. Eigenschappen die haar kenmerkten waren: levenslust, humor, creativiteit, een sterke wil, maar ook kwetsbaarheid.
Op de overlijdensannonce stond een door haar geschilderde aquarel. Haar leven was een palet met verschillende kleuren. Ze heeft donkere tijden gekend, moest een kind verliezen, maar mocht ook genieten van vele goede dingen. Samen met haar man heeft ze veel gereisd. Ook de kleinkinderen gaven haar leven een vrolijke kleur. De laatste jaren waren moeilijk voor haar door geestelijke achteruitgang. Na een kort ziekbed is zij op 3 november overleden. Haar man was een enorme steun voor haar. Moge hij nu steun en troost ondervinden van zijn kinderen en kleinkinderen. Moge Mia rusten in vrede. IE

Hendrikus (Hendrik) Hendriks werd op 27 juni 1930 geboren. Jarenlang heeft hij in het leger gediend en reisde met een speciale eenheid over de hele wereld. Hij is 58 jaar getrouwd geweest, is vader van zes kinderen en opa van vier kleinkinderen.
De laatste jaren van zijn leven moest hij strijden tegen het ziek zijn. Nadat hij enkele dagen eerder de ziekenzalving had ontvangen, is hij op 7 november overleden. Op 11 november hebben we Henk op de begraafplaats Sint Barbara naar zijn laatste rustplaats gebracht. Moge hij, zoals hij het zelf aanvoelde, nu op weg gaan naar het eeuwige licht. NK

Op 11 november namen we, in de aula van begraafplaats Akendam, afscheid van Carolina (Roos) Ponder-Rosener Manz . Zij is 94 jaar geworden. Zij is geboren en opgegroeid in Nederlands-Indië, heeft daar en ook in Nederland veel moeten incasseren. Al jong verloor ze haar echtgenoot. Zij richtte toen al haar liefde en zorgzaamheid op haar dochters. Hun toekomst was haar leven.
Het was niet makkelijk voor haar om naar Schalkweide te verhuizen, maar ook hierin kon ze zich aanpassen en kreeg snel plezier in verschillende activiteiten en het contact met medebewoners. Helaas werd ze door de gevolgen van een val bedlegerig en het leek erop dat ze niet lang meer zou leven, maar zij wilde het leven en haar kinderen niet loslaten. Ondanks de zorg in Schalkweide, en daarnaast de intensieve en liefdevolle zorg van haar dochters, moest en kon ze uiteindelijk de strijd opgeven. Moge Roos 'daarginds' gastvrij en hartelijk ontvangen zijn. Mogen haar dochters aanvaarding en troost vinden. IE

Elisabeth (Bep) Visser-Willems overleed op 20 november, op 87-jarige leeftijd. Ze heeft 1½ jaar in Schalkweide gewoond. Op vrijdag 25 november was voor haar de uitvaartdienst in de Moeder van de Verlosserkerk, waar ze graag kwam en ook vrijwilligerswerk deed. Haar vier kinderen, hun partners, de klein- en achterkleinkinderen lieten blijken hoeveel zij van hun moeder en oma hielden. Zij was een serieus en trouw mens, kon genieten van vele dingen, vooral als anderen om haar heen het ook naar hun zin hadden. Bep was al geruime tijd ziek. Hoewel haar toestand in het afgelopen jaar verbeterde, bleek in augustus dat de ziekte weer terug was en toen ging ze snel achteruit. Tot het laatst toe was ze helder van geest en ze kon afscheid nemen van allen die haar dierbaar waren. Moge de onderlinge verbondenheid van haar kinderen hen tot steun zijn in de komende periode en moge Bep rusten op een plaats van vrede en liefde. IE

Op 8 december overleed Nel Kouwenhoven-van Galen op 84 jarige leeftijd. Nog maar enkele maanden geleden heeft zij afscheid genomen van haar man Joop. Samen waren ze zo innig met elkaar verbonden en op elkaar aangewezen dat het voor Nel die achterbleef heel moeilijk was zonder haar man Joop. Zij was een hartelijke, open, positieve vrouw. Heel plezierig in de omgang en een fijne gesprekspartner. Zij was altijd bereid een helpende hand toe te steken. Samen met Joop heeft ze lang in Boeslingheliede gewoond. Ze was daar nauw betrokken bij de parochiegemeenschap. Een grote hobby van haar was de siertuin bij haar huis. Samen met haar man genoot ze van het maken van (verre) reizen, maar ze genoot er ook van om naar de bedevaartplaats Banneux te gaan, want daar vond ze rust. Mag zij zich geborgen weten in Gods licht. AB

Paul van der Heijden overleed op 15 december en bereikte de gezegende leeftijd van 87 jaar. Na een moeilijk laatste levensjaar is hij rustig ingeslapen. Voor hem was het genoeg zo. Zijn geheugen liet hem steeds meer in de steek en dat was voor hem zeer pijnlijk. In zijn arbeidzame leven was hij eerst rijinstructeur en later chauffeur van de hoofddirectie bij het GAK in Amsterdam. Hij was altijd beschikbaar en was een perfectionist in zijn werk. Wat er ook in de gesprekken tijdens het rijden aan bod kwam, hij kon daar goed over zwijgen. Het liefste was hij thuis, samen met Joke, waar hij zich het meest op zijn gemak voelde. Hij heeft zijn lichaam aan de wetenschap geschonken en in een herdenkingsdienst is afscheid van hem genomen. Mag hij nu rusten in vrede. AB

Ook op 15 december overleed de 84 jarige Johanna Maria de Vries – Christiaans. Jo Christiaans is in Haarlem opgegroeid. Ze ontmoette Piet de Vries met wie ze 62 jaar getrouwd is geweest. Tot op de laatste dag heeft hij voor haar gezorgd en zijn ze samen geweest.
Jo de Vries was een kleine, maar dappere vrouw. Optimistisch en een doener, een moeder die altijd klaar stond voor haar kinderen. 28 jaar geleden werd bij haar Parkinson geconstateerd en langzaam ging de gezondheid achteruit.
Op 21 december hebben we in de Moeder van de Verlosserkerk afscheid van haar genomen en naar haar laatste rustplaats begeleid in Heemstede. Moge ze het eeuwig geluk binnen gaan en rusten in vrede. NK


Op 30 december overleed zuster Michel Keesen. Zij werd 83 jaar oud. De laatste jaren van haar leven woonde zij in Bosbeek omdat haar gezondheid het niet toeliet dat zij nog langer in haar huis in Bennebroek kon wonen. Zij maakte deel uit van de Zusters van Onze Lieve Vrouw in Amersfoort. Michel was een heel bijzondere en krachtige vrouw die opkwam voor mensen die onrecht werd aangedaan. Samen met Joke den Dulk heeft zij zich jarenlang met hart en ziel ingezet voor de 'Stichting Religieuzen tegen Vrouwenhandel'. Die Stichting heeft zij opgericht en was haar levenswerk. Michel heeft ook veel in de parochie gedaan en was strijdbaar als zij het nodig vond. Bij haar overlijden gaan ook de gedachten uit naar Joke, die Michel trouw en liefdevol heeft verzorgd. Zij zal Michel heel erg missen. In haar rouwbrief stond dat Michel nu is teruggekeerd naar haar Oorsprong. Mag zij zich daar nu geborgen weten. AB

Piet de Jong overleed op 1 januari. Hij werd 84 jaar. Hij was al langere tijd ziek en verbleef de laatste tijd in de Boerhaavekliniek. Zijn wereld was klein, met niet zoveel andere mensen om zich heen. Hij had een zuinige en sobere levensstijl. Tegelijkertijd kon hij aan de meest kleine dingen heel veel waarde hechten. Hij was een fanatiek hardloper. Daarmee heeft hij vele prijzen gewonnen: zijn huis stond vol met bekers. Hij was diep gelovig en het was voor hem vanzelfsprekend vanuit uit de kerk begraven te worden. Wij vertrouwen erop dat Piet zich nu geborgen weet in het licht van Gods liefde. AB

Gerard Rutte overleed op 7 januari op de leeftijd van 78 jaar. Hij overleed bijna een jaar nadat hij afscheid had genomen als vrijwilliger van de parochie. Zijn overlijden is een groot verlies voor Riek en zijn kinderen. Zijn liefde voor hem blijft voortleven in hun hart. Nooit deed iemand vergeefs een beroep op hem en hij stond voor iedereen klaar, met zorg en hart voor mensen. Zo hebben wij Gerard ook gekend op het parochiecentrum waar hij ruim twintig jaar de drijvende kracht was. Hij wist alles en heeft altijd heel veel geregeld. Daar kon je van op aan. Bijzonder trots en dankbaar was hij voor zijn Koninklijke onderscheiding voor zijn vele verdiensten. De parochie is hem zeer dankbaar voor het vele werk dat hij heeft verricht. Hij vertelde niet gauw wat in hem omging. Een goed verstaander zou het wel kunnen waarnemen. Bij Gerard was dat niet zo gemakkelijk. Met overweldigende belangstelling is hij vanuit zijn geliefde en vertrouwde parochiegemeenschap uitgeleide gedaan door drie voorgangers. Daarna is hij naar het crematorium gebracht waar afscheid van hem is genomen. Mag hij nu worden opgevangen in het licht van Gods liefde. AB

AB: Alfons Bartholomée; IE: Ineke Eichelberg; NK: Nico Kerssens; AL: Annie van Lierop.

update: 18-01-2012